certolić się


certolić się
certolić się {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIb, certolić sięlę się, certolić sięli się {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'obchodzić się z kimś lub czymś w sposób przesadnie delikatny, ostrożny, niezdecydowany; cackać się': {{/stl_7}}{{stl_10}}Certolić się z bachorem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_8}}pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'robić coś w sposób nazbyt ostrożny, dokładny, mało zdecydowany, bojaźliwy': {{/stl_7}}{{stl_10}}Ktoś się certoli z koszulą (prasowaniem koszul), rybą (oprawieniem ryby) . Nie certol się tak z tą robotą, bo do wieczora nie skończysz. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • certolić się — ndk VIa, certolić sięlę się, certolić sięlisz się, certolić sięol się, certolić sięlił się posp. → certować się …   Słownik języka polskiego

  • certolić się — Obchodzić się z kimś lub czymś zbyt delikatnie; robić coś zbyt długo lub ślamazarnie Eng. To handle someone or something too gently or slowly; to tamper with something or someone …   Słownik Polskiego slangu

  • certolenie się — n I rzecz. od certolić się …   Słownik języka polskiego